mac demarco’ ya kulak verin !
Nothing’s lost forever. In this world, there’s a kind of painful progress. Longing for what we’ve left behind, and dreaming ahead. At least I think that’s so.
Burada bir soru sorulabilir kuşkusuz: Kendisine barbarca davranan, üstüne üstlük bu işi güpegündüz yapan haydutları şikâyet etmek için Maksimilyen Andreyeviç, en yakın polis karakoluna koşmadı mı? Kesinlikle hayır, bunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Karakola gidip, beyler, gözlüklü bir kedi pasapotumu inceledi, ardından, tek gözü bağlı, bıçaklı bir adam… hayır, yoldaşlar, Maksimilyen Andreyeviç gerçekten akıllı bir adamdı.
Hakkımızdaki hükmü tarih verir.
“Yoksa ben sigaraya kendi yeteneksizliğimin ayıbını yükleyebilmek için mi öylesine tutkundum? acaba sigara alışkanlığımdan vazgeçsem o umduğum güçlü, üstün adam olur muydum? belki beni tiryakiliğime zincirleyen de o kuşku olmuştur, çünkü insanın kendisini gizli kalmış bir büyük adam sanması rahat bir yaşam biçimidir.”
- Italo Svevo


